Władysław Gościński

Władysław Gościński urodził się 13 października 1890 roku w Krościenku Niżnym, a zmarł 7 maja 1954 roku w Krośnie. Był oficerem Wojska Polskiego, działaczem niepodległościowym i oficerem Polskiej Organizacji Zbrojnej, Związku Walki Zbrojnej oraz Armii Krajowej. W 1911 roku zdał egzamin dojrzałości w C. K. Szkole Realnej w Krośnie. Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionie Wschodnim, Legionach Polskich i Polskim Korpusie Posiłkowym. W 1918 roku został internowany po próbie przejścia frontu podczas bitwy pod Rarańczą.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w administracji wojskowej, między innymi w Warszawie, a przed 1939 rokiem został przeniesiony w stan spoczynku. Podczas okupacji niemieckiej działał konspiracyjnie w Krośnie i współredagował czasopisma „Przełom-Racławice” oraz „Viktoria”. Po wojnie pracował w Fabryce Przemysłu Lniarskiego „Lnianka” w Krośnie. Otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości i Krzyż Walecznych, przyznany mu czterokrotnie. Był mężem Zofii z domu Niepokój.

Na podstawie artykułu „Władysław Gościński (oficer intendentury)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.