Witold Sulimirski

Witold Sulimirski herbu Lubicz urodził się 3 listopada 1899 roku w Krośnie. Był synem Wita i Oktawii z Peszyńskich oraz bratem Tadeusza, Marii Jadwigi i Oktawii. W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. 5 czerwca 1919 roku, jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 1 pułku szwoleżerów, został mianowany podporucznikiem kawalerii z dniem 1 maja 1919 roku.

Później przeniesiono go do 6 pułku ułanów, gdzie dowodził plutonem w 2 szwadronie. 23 września 1920 roku poległ w bitwie pod Zasławiem podczas szarży szwadronu. Został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 904, nadanym 26 stycznia 1922 roku. 19 grudnia 1933 roku przyznano mu także Medal Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości. Sulimirski był podporucznikiem kawalerii Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym.

Na podstawie artykułu „Witold Sulimirski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.