Stanisław Tarło

Stanisław Tarło herbu Topór urodził się około 1480 roku w Szczekarzewicach. Był polskim duchownym katolickim, biskupem przemyskim, sekretarzem królewskim i poetą. Kształcił się w Chełmnie u Księży Braci z Zwoll, a następnie w Akademii Krakowskiej oraz w Bolonii i Rzymie. Pełnił funkcję sekretarza króla Zygmunta I. Napisał poemat „De Bello Pruthenico” poświęcony wojnie z Albrechtem Hohenzollernem.

W 1506 roku był kanonikiem płockim i krakowskim, a w 1515 roku archidiakonem lubelskim. Co najmniej od 1529 roku pełnił funkcję proboszcza, czyli prepozyta, w Końskowoli. Był także posłem Zygmunta I Starego na sejmik województwa krakowskiego w Proszowicach. Zamieszkał w pałacu biskupim w Krośnie, gdzie zmarł 14 grudnia 1544 roku. Został pochowany w krośnieńskim kościele farnym. W 1520 roku ufundował dla katedry w Sandomierzu obraz „Wskrzeszenie Piotrawina”.

Na podstawie artykułu „Stanisław Tarło (duchowny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.