Remigiusz Kranc
Polski ksiądz rzymskokatolicki
- Urodzony
- 1910, Krosno
- Zmarł
- 1977
Remigiusz Kranc, właściwie Bolesław Kranc, był polskim księdzem rzymskokatolickim i kapucynem. Urodził się 1 listopada 1910 roku w Krośnie. W 1926 roku wstąpił do klasztoru kapucynów w Sędziszowie Małopolskim, a po studiach teologicznych w Krakowie przyjął święcenia kapłańskie w 1933 roku. Pracował między innymi w seminarium w Rozwadowie, przy budowie kościoła i klasztoru w Drohobyczu oraz w parafii we Lwowie-Zamarstynowie. W 1939 roku został skierowany do Ostroga nad Horyniem, gdzie był kapelanem oddziałów Wojska Polskiego.
Podczas II wojny światowej współpracował z Armią Krajową i pomagał Polakom chroniącym się w Ostrogu przed atakami. Na początku 1944 roku stanął na czele samoobrony miasta. W styczniu 1945 roku aresztowało go NKWD, a następnie zesłano do łagru na Kołymie, gdzie przez trzy lata pracował w kopalni złota. W 1948 roku wrócił do Polski. W latach 1950-1956 był przełożonym prowincji krakowskiej kapucynów, później pracował w klasztorach między innymi w Tenczynie, Gdańsku, Pile, Gorzowie Wielkopolskim i Wałczu. Zmarł 5 stycznia 1977 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim.
Na podstawie artykułu „Remigiusz Kranc” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.