Kazimierz Wianecki
Oficer Wojska Polskiego
- Urodzony
- 10 stycznia 1896, Krosno
- Zmarł
- 1940, Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka
Kazimierz Adam Wianecki, używający także nazwiska Kranc i pseudonimu Żar, urodził się 10 stycznia 1896 roku w Krośnie. 4 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Służył w wojskach łączności i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1928 roku został oficerem 6 pułku lotniczego we Lwowie.
Dowodził 64 eskadrą liniową, a następnie 63 eskadrą towarzyszącą. W 1936 roku otrzymał stopień majora, a w 1937 objął dowództwo IV dywizjonu towarzyszącego 6 pułku lotniczego. Później przeniesiono go w stan spoczynku. Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku został aresztowany przez Sowietów. W 1940 roku funkcjonariusze NKWD zamordowali go, a jego nazwisko znalazło się na Ukraińskiej Liście Katyńskiej. Ofiary tej części zbrodni pochowano na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Wianecki otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości, dwukrotnie Krzyż Walecznych i Srebrny Krzyż Zasługi.
Na podstawie artykułu „Kazimierz Wianecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.