Karol Zborowski

Karol Stanisław Zborowski, występujący także jako Zajdel, urodził się w 1892 roku w Krośnie. Był podpułkownikiem artylerii Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Podczas I wojny światowej służył w 1 Pułku Artylerii Legionów Polskich, a w 1916 roku został mianowany ogniomistrzem. W 1919 roku otrzymał stopień podporucznika artylerii i rozpoczął służbę w 1 Pułku Artylerii Polowej.

W kolejnych latach pełnił funkcje dowódcze i sztabowe w jednostkach artylerii, między innymi w Gnieźnie, Nowej Wilejce, Lidzie i Toruniu. W 1939 roku został komendantem garnizonu w obozie ćwiczeń Leśna oraz polskim komendantem Legionu Czechów i Słowaków. We wrześniu przekroczył granicę węgierską i został internowany, a w 1944 roku przekazano go Niemcom i osadzono w obozie jenieckim w Luckenwalde. Po wojnie złożył wniosek o przyjęcie do czynnej służby w Wojsku Polskim. Zmarł 6 czerwca 1961 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Karol Zborowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.