Jan z Dukli

Jan z Dukli urodził się około 1414 roku w Dukli, a zmarł 29 września 1484 roku we Lwowie. Był polskim świętym katolickim, pustelnikiem i prezbiterem. Około 1434 roku wstąpił do franciszkanów konwentualnych. Nowicjat odbył najprawdopodobniej w Krośnie, gdzie później pełnił funkcję gwardiana. Podobny urząd sprawował we Lwowie, a w latach 1443-1461 był kustoszem kustodii ruskiej. W 1463 roku przeszedł do obserwantów, związanych z zakonem bernardynów.

W lwowskim klasztorze pełnił później funkcje spowiednika i kaznodziei. Pod koniec życia chorował na owrzodzenie nóg i stracił wzrok. Po śmierci otoczyła go cześć wiernych, a jego kult rozwijał się szczególnie we Lwowie. W 1733 roku papież Klemens XII ogłosił go błogosławionym. Jan Paweł II kanonizował go w Krośnie 10 czerwca 1997 roku. Jan z Dukli jest patronem m.in. archidiecezji przemyskiej, Lwowa i rycerstwa polskiego.

Na podstawie artykułu „Jan z Dukli” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.